فیلم ایران برگر

فیلم ایران برگر فیلمی ایرانی است که توسط مسعود جعفری جوزانی در سال ۱۳۹۳ ساخته شده و در سی و سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر اکران شد.

به گزارش خوبو، ایران برگر از آخرین ساخته‌های مسعود جعفری جوزانی است که با رویکردی کمدی ساخته شده است. این فیلم از سایت معتبر IMDB، موفق به کسب نمره متوسط 4.4 شده است. 496 نفر به این فیلم نمره داده‎اند.

ایران برگر پیش از اکران عمومی، در خرم‌ آباد و در حضور جمعی از هنرمندان، فرهیختگان و مسئولان استان لرستان به نمایش درآمد. برخی از منتقدین، معتقد بودند استفاده از زبان لُری در این فیلم سینمایی نابه‌جا بوده است و به هجمه فرهنگی موجود علیه سنت‌ها و گویش‌های لری کمک کرده است.

دانلود فیلم ایران برگر

عوامل و بازیگران فیلم ایران برگر

ایران برگر فیلمی است که در ژانر کمدی، درام و خانوادگی توسط مسعود جعفری جوزانی ساخته شده است. کارگردان این فیلم مسعود جعفری جوزانی است. وی متولد سال 1327 در ملایر است و دارای مدرک کارشناسی ارشد فیلمسازی از دانشگاه ایالتی اسن فرانسیسکو است. اولین ساخته سینمایی جعفری جوزانی فیلم جاده های سرد بود که در سال 1364 ساخته شد.

بازگشت جعفری جوزانی پس از 16سال به سینما آن هم با یک اثر کمدی که کمتر دیده شده ژانر مورد علاقه وی باشد، اتفاقی بود که از هر لحاظ می توانست باعث کنجکاوی مخاطب گردد.

کارگردان	مسعود جعفری جوزانی
تهیه‌کننده	فتح الله جعفری جوزانی
نویسنده	مسعود جعفری جوزانی محمدهادی کریمی
بازیگران	علی نصیریان محسن تنابنده سحر جعفری جوزانی حمید گودرزی نیوشا ضیغمی احمد مهرانفر شهره لرستانی گوهر خیراندیش فریبا متخصص هادی کاظمی فتح الله جعفری جوزانی اسماعیل خلج محمدرضا هدایتی بهرام افشاری اکبر رحمتی سیروس میمنت رادمهر کشانی میرطاهر مظلومی
فیلم‌بردار	تورج منصوری
تدوین	نیما جعفری جوزانی
سال ساخت	1393
مدت زمان فیلم	90 دقیقه
نمره IMDB	4.4
فروش گیشه	۴٬۶۳۴٬۴۳۹٬۷۰۰ تومان

خلاصه داستان

در یک روستا دو فرد به نامهای امرالله خان و فتح الله خان برای تصدی کرسی در انتخابات شوراها قصد دارند با یکدیگر وارد رقابت شوند. اما این رقابت اصلا منصفانه و اخلاقی نیست و طرفین به هر روشی برای از رده خارج کردن یکدیگر متوسل می شوند و…

نقد و بررسی فیلم ایران برگر

سعید جمشیدی پور در نقد این فیلم نوشته است:

” آقا چند تا از این همبرگر‌‌هاتون می‌‌دید به ما؟ این‌‌ها همبرگر نیست، ایران‌‌برگره! ” آن طور که به نظر می-رسد این دیالوگ، کلیدی‌‌ترین دیالوگ آخرین فیلم مسعود جعفری جوزانی است چراکه قرار است همه‌‌ی کنش‌‌های شخصیت‌‌ها و اتمسفر فیلم مو به مو به بیرون ارجاع دهند، آینه‌‌ای باشند برای جامعه ایران و یک کمدی تلخ را بسازند. فیلم‌‌نامه روستایی را برایمان می‌‌سازد که در آن دو خان، رقبای اصلی انتخابات روستا و مشغول چالش با یکدیگر جهت برنده‌‌شدن در انتخابات هستند. روستا نماد کشور ایران، مردمش نماد مردم ایران و خان‌‌هایش هم نماد سیاست‌‌مداران. اما همانطور که از دیالوگ مذکور معلوم است، فیلم برای نیل به هدف خود از نشانه‌‌گذاری‌‌هایی گل‌‌درشت استفاده می‌‌کند به‌‌طوری که عام‌‌ترین مخاطب‌‌های فیلم، به سادگی با دریافت دال‌‌های فیلم، مدلول آن در دنیای بیرونی را تصور می‌‌کنند. علاوه بر منسوخ شدن این نوع از نشانه‌‌شناسی سینما، زمانی که همین ارجاع دادن‌‌ها نیز با درکی ناقص و غلط از یک جامعه شکل بگیرد، آن‌‌جاست که مرز باریک میان نقد و توهین در ژانر کمدی از میان می‌‌رود و فیلم تبدیل می‌‌شود به هجویه‌‌ای موهن تا یک کمدی سیاه اصیل. هدف نهایی و صریح ایران‌‌برگر این است که نقد دموکراسی در ایران باشد اما برای رسیدن به این مقصد دست روی مسائل پیش پا افتاده‌‌ای در چالش‌‌های انتخاباتی دو خان برای جمع کردن رای می‌‌گذاردکه تاریخ انقضایشان گذشته است و نشان می‌‌دهد نگاهش، نگاهی‌‌ست عقب‌‌مانده و واپس‌‌گرایانه. نگاه کنید به سکانس‌‌های پخش غذا برای مردم روستا و واکنش ذوق‌‌زده آن‌‌ها، بازنمایی زنان در فیلم و آزادی طلبی‌‌شان یا طرز مواجهه‌‌ی شکنجه‌‌گرایانه مردم با مستندسازان. مردم ایران‌‌برگر غالبا مردمی هستند به صورت تیپیکال ظاهربین، نادان و حیله‌‌گر که بویی از تمدن نبرده‌‌اند. فیلم در مسیر خود برای این-که بحث انتخابات را وسط بکشد و با هر کدام از شخصیت‌‌هایش یک ما به ازای سیاسی را تداعی کند، متوسل به ساختن تیپ‌‌هایی می‌‌شود که ملغمه‌‌ای از پایتخت و شب‌‌های برره و غیره‌‌اند و وظیفه‌‌شان خنده-گرفتن به هر قیمتی از مخاطبان است. در یک نگاه مقایسه‌‌ای، آثارکسانی مثل مهران مدیری بسیار موفق‌‌تر از ایران‌‌برگری است که در سال 93 ساخته شده اما حداقل متعلق به ده سال پیش است. اما مسئله دیگر در فیلم جایگاه دین در آن است. تیپ‌‌های لوده و گاها شرور مهران مدیری با دین و مذهب پیوندی نداشتند و چیزی از نمودهای دینی بین آن‌‌ها نمی‌‌‌‌دیدیم اما بدترین مساله در ایران برگر جمع شدن این تیپ‌‌هاست کنار عقاید دینی و مذهبی، که هم‌‌نشینی این دو توهین است، هم به مردم هم به دینی که در فیلم، چه در سطح عقاید آدم‌‌ها و حتی چه در آکساسوار صحنه نمود بیرونی دارد. در نهایت هم فیلم با یک پایان سردستی خاتمه می‌‌یابد. به راستی اگر آن رابطه‌‌ی دختر و پسری وجود نداشت چه می‌‌شد؟ رابطه‌‌ای که راجع به هر دو نفر آن تقریبا هیچ چیز مفیدی نمی‌‌دانیم و تماما در دیدار‌‌های مخفیانه‌‌شان با آن میزانسن سوررئال خلاصه می-شوند! اما جالب ترین نکته این‌‌که جعفری جوزانی در نشست خبری جشنواره فجر توصیه‌‌ای به مردم کرده که کریستوفر نولان برای “اینسپشن” نکرده‌‌است. آن‌‌هم این‌‌که که مردم دوبار فیلم را ببینند! یک بار برای تفریح و یکبار هم برای دریافت مضامین تلخ آن. معنی این حرف فیلمساز ما این‌‌است که شعور مردم هنوز به سطحی نرسیده‌‌است که بخواهند با یک‌‌بار دیدن فیلم، آن را بفهمند. آن هم فیلمی که با تماشای کم‌‌تر از نیمی از آن هم، تمام سطح و عمق نداشته‌‌اش برایمان عیان می‌‌شود. از لحاظی چقدر شبیه هم اند مردمانی که در ایران برگر به تصویر کشیده شده اند و مردمی که نیاز دارند دوبار به تماشای چنین فیلمی بنشینند…

فهرست جوایز فیلم مادر

در سی و سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر، فیلم ایران برگر نامزد دریافت پنج سیمرغ بلورین برای بهترین بازیگر نقش اول مرد (محسن تنابنده)، بهترین فیلمبرداری (تورج منصوری)، بهترین چهره پردازی (مهین نویدی)، بهترین طراحی صحنه و لباس (اصغر نژادایمانی) و بهترین صدای فیلم (صدابردار: حسن زاهدی / صداگذار: محمود موسوی نژاد) شد و در پایان موفق به کسب یک سیمرغ بلورین شد.

• برنده سیمرغ بلورین بهترین چهره پردازی (مهین نویدی)، دوره ۳۳ جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۹۳

بیشتر بخوانید

• فیلم شب، بیرون
• فیلم رقص خاک
• فیلم سلام بمبئی