فیلم متری شش و نیم

فیلم متری شش و نیم فیلمی ایرانی است که توسط سعید روستایی در سال ۱۳۹۷ ساخته شده و در سی و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر اکران شد.

به گزارش خوبو، متری شش و نیم از بهترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران است که مورد توجه تماشاگران، منتقدین و جشنواره‌های داخلی و بین‌المللی قرار گرفت. این فیلم از سایت معتبر IMDB، موفق به کسب نمره خیلی خوب 7.8 شده است. 16 هزار نفر به این فیلم نمره داده‎اند.

متری شش و نیم در زمان انتشار، در رتبه دوم پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران قرار گرفت و اکنون در رده پنجم این لیست قرار دارد.

دانلود فیلم متری شش و نیم

عوامل و بازیگران فیلم متری شش و نیم

متری شش و نیم فیلمی است که در ژانر درام، اکشن و جنایی توسط سعید روستایی ساخته شده است. این دومین فیلم ساخته شده توسط این کارگردان جوان ایرانی است و با ساخت این فیلم پس از فیلم ابد و یک روز نشان داد یک کارگردان بزرگ و نوظهور قدم به عرصه سینما گذاشته است.

کارگردان	سعید روستایی
تهیه کننده	سید جمال ساداتیان
نویسنده	سعید روستایی
بازیگران	پیمان معادی نوید محمدزاده پریناز ایزدیار فرهاد اصلانی هومن کیایی مهدی حسینی نیا گیتی قاسمی اصغر پیران
تدوین	بهرام دهقانی
موسیقی	پیمان یزدانیان
سال ساخت	1397
مدت زمان فیلم	131 دقیقه
نمره IMDB	7.8
فروش گیشه	27٬704٬123٬000 تومان

خلاصه داستان

چند تن از مأمورین پلیس مبارزه با مواد مخدر به سردستگی صمد (پیمان معادی) به دنبال فروشنده بزرگ شیشه در تهران به اسم ناصر خاکزاد (نوید محمدزاده) هستند.

نقد و بررسی فیلم متری شش و نیم

پیش تولید و مرحله پس از تولید فیلم متری شیش و نیم سعید روستایی یکی از عجیب‌ترین و در عین حال طاقت‌فرساترین تجربه‌های فیلمسازی در سال‌های اخیر سینمای ایران بوده است. در نخستین مرحله فیلمنامه سعید روستایی بارها از طرف ارشاد رد شد و پس از آن در مرحله تولید و در نهایت نخستین نمایش فیلم در جشنواره فیلم فجر نیز حواشی زیادی برای فیلم رقم خورد. در آخرین مورد نیز نیروی انتظامی با تندی از این فیلم یاد کرد و از سازندگان بابت ساخت آن انتقاد کرد. اما با تمام حواشی، بالاخره متری شیش و نیم به اکران عمومی درآمد.

فیلم جدید سعید روستایی شروعی غافلگیر کننده و پرهیجان دارد. سکانس تعقیب و گریز ابتدایی فیلم به اندازه کافی برای جلب توجه تماشاگر کافی به نظر می‌رسد و پس از آن سی دقیقه ابتدایی فیلم نیز با ضرباهنگ مناسب و معرفی شخصیت‌ها، نویدبخش یک اثر سینمایی جذاب و تماشایی در ژانر سینمای اجتماعی را به مخاطب خود می‌دهد. اما این ویژگی‌های مثبت خیلی دوام نمی‌آورد و خیلی زود مشکلات یکی پس از دیگری از راه می‌رسند تا تمام ویژگی‌های مثبت فیلم را از میان ببرند.

فیلم به درستی در ابتدا برای شکل دهی شخصیت ناصر خاکباز در ذهن مخاطب، به سراغ اطرافیان او می‌رود و از هر یک از آنان صحبت‌های متفاوتی درباره شخصیت و کاریزمای او می‌شنود. در یکی از این موارد، ما با نامزد سابق ناصر (پریناز ایزدیار) مواجه می‌شویم که در هنگام بازجویی به نکات جالب توجهی درباره شخصیت ناصر اشاره می‌کند که می‌تواند نمایانگر حال و روز عجیب او و تمام تناقض‌هایی باشد که او در جدال با آن در زندگی کنونی‌اش است. اما فیلم به محض یافتن ناصر، تمام پیش زمینه های ذهنی که درباره او ساخته شده بود را برهم می‌زند و شخصیتی ساده را ترسیم می‌کند که هیچ ویژگی منحصربه‌فردی درباره او به چشم نمی‌خورد.

پس از دستگیری ناصر، ضرباهنگ فیلم نیز دچار مشکلات عدیده شده و به نظر می‌رسد که سعید روستایی پرده میانی قصه خود را بی اهمیت تر از مقدمه در نظر گرفته است. در پرده میانی ما شاهد سکانس‌های طولانی و بی خاصیت حضور ناصر در بازداشتگاه هستیم که هر چند دقیقه یک بار به بهانه‌ای درب آن باز شده و یا ناصر در گوشه ای در حال مکالمه با افراد دیگری است که هیچ تاثیری بر روند داستان ندارند. در واقع هر آنچه که در پرده میانی قصه شاهد آن هستیم در همانجا دفن شده و کارکردی برای ادامه قصه ندارد که این یک ضعف بزرگ و آشکار برای فیلم محسوب می‌شود.

فیلم همچنین با مشکلی بزرگ و غیرمنتظره نیز مواجه است که در فیلم قبلی سعید روستایی یعنی ابد و یک روز کمتر شاهد آن بودیم و آن شعارزدگی و سخنرانی‌های آکنده از شعار است که در یک سوم پایانی میزان آن به شدت افزایش می‌یابد. سخنرانی ناصر درباره خانواده و فقر و عواملی که او را به سوی فروش مواد مخدر شیشه سوق داده است، ارزش فیلمنامه را تا حد زیادی کاهش داده و به نوعی شبیه به مرثیه سرایی است. اینکه فیلمساز می‌خواهد تا مخاطب به جهت ضجه زدن های ناصر با او احساس همدردی نماید، دم دستی ترین روش در فیلمسازی برای برانگیختن حس مخاطب است.

متاسفانه فیلم در همان یک سوم پایانی و زمانی که با شیب نسبتاً تندی در حال سقوط است، غائله را ختم نمی‌کند و اثر را به پایان نمی‌رساند چرا که قصد دارد جزئیات آنچه که بر سر شخصیت‌های داستانش آمده را به تصویر بکشد و در این مسیر ضعف‌های دیگری را خلق می‌نماید که تغییر و تحول یکباره صمد (پیمان معادی) در سکانس آخر یکی از این موارد است. تغییری که در طول داستان هیچ پیش زمینه ای برای آن ارائه نمی‌شود و نمی‌دانیم که چگونه به یکباره صمد می‌بایست حس همدردی کسب کرده باشد و آن آدم کم اعصاب همیشگی در طول فیلم نباشد؟ آیا فیلم هیچ نشانه‌ای از تغییر روحیات صمد به مخاطب ارائه می‌کند که در نهایت تصویر او را تغییر می‌دهد؟ پاسخ خیر است.

با تمام ضعف‌هایی که متری شیش و نیم سعید روستایی داشته، باید به نکات مثبت فیلم نیز اشاره کرد که فیلمبرداری یکی از آنهاست. فیلمبرداری که در دقایقی از فیلم از محیط داخلی خارج شده و به سطح شهر می‌آید تا چندین سکانس جذاب از جمله جمع آوری معتادان و سازماندهی آنان را به تصویر بکشد. سکانس‌هایی که البته می‌توانست کارکرد بهتری جز فرم مستند وار داشته باشد. موسیقی نیز نقش پررنگی در داستان ایفا می‌کند و متناسب با سکانس‌های فیلم، قطعات گوش نوازی را می‌نوازد. تدوین فیلم نیز اگرچه می‌توانست وضعیت بهتری داشته باشد اما روی هم رفته می‌توان از آن به عنوان نکته مثبت یاد کرد.

در میان بازیگران، بهترین بازی متعلق به پیمان معادی در نقش مامور پلیس است که مخصوصاً در ابتدای فیلم به خوبی آن را به اجرا درآورده است. به راحتی می‌توان گفت که شخصیت صمد یکی از واقعی‌ترین پلیس‌هایی است که در سال‌های اخیر در سینمای ایران خلق شده. صمد شخصیت خاکستری است که نشانی از پلیس همواره مثبت و بی‌نقص و عاری از هرگونه اشتباه را ندارد و مانند تمام انسان‌های جامعه دچار خشم و اشتباه می‌شود و حتی در دقایقی از فیلم به دروغ متوسل می‌شود تا کار خود را راه بیندازد. معادی در نقش صمد بازی بسیار خوبی ارائه داده و چنانچه فیلمنامه یکدست می‌بود، می‌شد که از او به عنوان یکی از ماندگارترین پلیس‌های سینمای ایران نیز یاد کرد.

نوید محمدزاده در نقش ناصر نیز بازی خوبی ارائه داده اما چنانچه شخصیت پردازی ناصر می توانست بهتر باشد، محمدزاده فرصت بهتری برای خارج شدن از کالبد کلیشه‌ای سال‌های اخیرش به عنوان یک قربانی شرایط می‌داشت و می‌توانست بازی متفاوتی از خود ارائه نماید. ناصر در متری شیش و نیم یک مواد فروش بزرگ و ترسناک معرفی می‌شود اما آنچه که فیلم از ناصر ارائه می‌دهد، شخصیتی متزلزل و کم مایه با رگه‌های احساسی بالاست که تعریف درستی از آن در فیلمنامه ارائه نمی‌شود و به همین جهت او گنگ باقی می‌ماند. هرچند که بازی نوید محمدزاده بهرحال شخصیت ناصر را سرپا نگه داشته می‌دارد.

متری شیش و نیم می‌توانست اثر اجتماعی ماندگاری در سینمای ایران باشد اگر رویه 30 دقیقه ابتدایی هیجان انگیز خود را حفظ می‌کرد و به شعارزدگی روی نمی‌آورد. فیلم می‌توانست خرده داستان‌های مهمی را در تقابل صمد و ناصر خلق نماید، مانند آنچه که میان رابرت دنیرو و آل پاچینو در مخمصه گذشت و آن را تبدیل به یکی از مهمترین فیلم‌های دزد و پلیس تاریخ سینما نمود. اما فیلم خیلی زود قهرمان و ضد قهرمان را مقابل هم قرار می‌دهد و متاسفانه هیچ ایده‌ای هم برای این تقابل نداشته و در نهایت مسیر فیلم را به سمت شعار زدگی پیش می‌برد و باعث می‌شود فیلم جدید روستایی یک اثر کاملاً معمولی با بازی‌های خوب باشد.

نویسنده: میثم کریمی
منبع: سایت مووی مگ

فهرست جوایز فیلم متری شش و نیم

در سی و هفتمین دوره برگزاری جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در سال 1397، فیلم متری شش و نیم نامزد دریافت ده سیمرغ بلورین جشنواره برای بهترین فیلم، بهترین کارگردانی (سعید روستایی)، بهترین بازیگر نقش اول مرد (پیمان معادی)، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (نوید محمدزاده)، بهترین فیلمبرداری (هومن بهمنش)، بهترین موسیقی متن (پیمان یزدانیان)، بهترین تدوین (بهرام دهقانی)، بهترین صدابرداری (ایرج شهزادی)، بهترین صداگذاری (امیرحسین قاسمی) و بهترین طراحی صحنه (محسن نصراللهی) شد، که در پایان موفق به دریافت سه سیمرغ بلورین شد.

• برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران (سید جمال ساداتیان)، دوره ۳۷ جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۹۷
• برنده سیمرغ بلورین بهترین تدوین (بهرام دهقانی)، دوره ۳۷ جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۹۷
• برنده سیمرغ بلورین بهترین صدابرداری (ایرج شهزادی)، دوره ۳۷ جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۹۷
• تندیس حافظ بهترین فیلم (سید جمال ساداتیان)، نوزدهمین دوره جشن حافظ ۱۳۹۸
• تندیس حافظ بهترین کارگردانی (سعید روستایی)، نوزدهمین دوره جشن حافظ ۱۳۹۸
• تندیس حافظ بهترین بازیگر مرد (پیمان معادی)، نوزدهمین دوره جشن حافظ ۱۳۹۸
• تندیس حافظ بهترین فیلمبرداری (هومن بهمنش)، نوزدهمین دوره جشن حافظ ۱۳۹۸
• تندیس شایستگی بهترین کارگردانی (سعید روستایی)، بیست و یکمین دوره جشن خانه سینما ۱۳۹۸
• تندیس شایستگی بهترین تدوین (بهرام دهقانی)، بیست و یکمین دوره جشن خانه سینما ۱۳۹۸
• برنده جایزه بهترین کارگردانی (سعید روستایی)، جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو ۱۳۹۸
• برنده جایزه بهترین بازیگر مرد (نوید محمدزاده)، جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو ۱۳۹۸
• تقدیر ویژه بهترین فیلم، جشنواره فیلم زوریخ ۱۳۹۹
• جایزه بزرگ بهترین فیلم، جشنواره بوردو ۱۳۹۹
• جایزه ویژه هیئت داوران، جشنواره بین‌المللی فیلم هنرهای رزمی و اکشن چونگ جو ۱۳۹۹

بیشتر بخوانید

• فیلم خفه گی
• فیلم سرخپوست