منابع توکن کریپتو (Crypto token supplies) عرضه در گردش، حداکثر و تعداد کل چیست؟

عرضه کل یک ارز رمزنگاری شده به مجموع عرضه در گردش و سکه‌هایی که در امان نگه داشته شده‌اند، اشاره دارد، یک قرارداد هوشمند که در آن شخص ثالث به طور موقت دارایی را تا زمانی که یک شرط خاص و مورد توافق برآورده شود، نگه می‌دارد. حداکثر عرضه، حد بالایی تعداد توکن‌هایی است که می‌توان ایجاد کرد، در حالی که عرضه در گردش تعداد توکن‌هایی است که وجود دارد و برای تجارت در بازار موجود است.

تمام معیارهای عرضه ارزهای دیجیتال برای تعیین توزیع توکن، تقاضا و ارزش بازار بسیار مهم هستند. آنها می‌توانند بر قیمت یک ارز دیجیتال تأثیر بگذارند و معیارهای اساسی برای سرمایه‌گذارانی هستند که می‌خواهند ارزش یک پروژه را ارزیابی کنند.

برخلاف ارزهای فیات، که بانک‌های مرکزی می‌توانند به دلخواه آنها را چاپ کنند، بیشتر توکن‌های رمزارز دارای عرضه از پیش تعیین‌شده‌ای هستند که نمی‌توان آزادانه آن‌ها را افزایش یا کاهش داد. عرضه یک توکن می‌تواند یکباره آزاد شود، اما اکثر ارزهای دیجیتال مانند سکه‌های اثبات کار (PoW) استخراج می‌شوند یا در صورت اثبات سهام (PoS) در طول زمان استخراج می‌شوند.

برخی از ارزهای دیجیتال عرضه محدودی دارند، مانند بیت کوین (BTC) که تنها 21 میلیون سکه عرضه می‌کند. سایر ارزهای رمزپایه دارای حداکثر عرضه هستند اما عرضه محدودی ندارند. به عنوان مثال، عرضه اتر (ETH) مانند بیت کوین دارای سقف سختی نیست، اما انتشار سکه‌های جدید پس از وقوع ادغام در 1600 ETH در روز ثابت شد.

عرضه در گردش چیست؟

عرضه در گردش ارز دیجیتال به تعداد توکن‌های در گردش در بازار در هر زمان معینی که برای تجارت در دسترس هستند اشاره دارد. معیار عرضه گردش برای تعریف ارزش بازار یک ارز دیجیتال معین و محاسبه اندازه اقتصاد آن استفاده می‌شود. ارزش بازار یک ارز دیجیتال با ضرب قیمت هر واحد در تعداد تمام سکه‌های موجود در یک بلاکچین، حتی آنهایی که مفقود یا مصادره شده‌اند، به دست می‌آید.

نمونه‌ای از بیت کوین و خالق آن، ساتوشی ناکاموتو تا حدودی نمادین است که میلیون‌ها بیت کوین را در سال‌های اولیه استخراج کرد اما هرگز آنها را جابجا نکرد. دلیل چنین تصمیمی هرچه باشد، همه آن بیت کوین همچنان در کل عرضه در گردش ارز دیجیتال گنجانده شده است.

یک زیرمتریک از ارزش بازار وجود دارد که ارزش بازار واقعی آن تعیین می‌شود، که قیمت یک سکه را در زمان آخرین جابجایی آن برخلاف ارزش فعلی محاسبه می‌کند. ارزش بازار واقعی شامل سکه‌هایی نمی‌شود که از بین رفته یا در یک زنجیره بلوکی غیرفعال هستند و تأثیر آنها بر قیمت را کاهش می‌دهد.

برخی از ارزهای رمزپایه مانند بیت کوین، عرضه محدودی دارند و گردش آنها تنها از طریق استخراج افزایش می‌یابد. از سوی دیگر، توسعه‌دهندگان برخی توکن‌های متمرکزتر می‌توانند عرضه گردش خود را از طریق ضربات آنی افزایش دهند، کمی شبیه به بانک‌های مرکزی.

عرضه گردش نیز می‌تواند با فرآیندی به نام سوزاندن (Token burning) کاهش یابد، که به معنای از بین بردن سکه‌ها با ارسال آنها به کیف پولی است که کلیدهای آن در دسترس کسی نیست. به همین دلیل، متریک عرضه گردش باید به نوعی تقریبی در نظر گرفته شود.

حداکثر عرضه چقدر است؟

حداکثر عرضه یک ارز دیجیتال، تعداد کل توکن‌هایی است که تا به حال استخراج می‌شوند، و معمولاً زمانی که بلوک پیدایش ایجاد می‌شود، تعریف می‌شود.

حداکثر عرضه بیت کوین به 21 میلیون محدود شده است، و اگرچه هر چیزی ممکن است، پروتکل و کد دقیق آن به گونه‌ای ساخته شده است که دیگر نمی‌توان بیت کوین استخراج کرد. سایر ارزهای رمزپایه حداکثر عرضه را ندارند، اما ممکن است روی تعداد سکه‌های جدیدی که می‌توانند با سرعت خاصی ضرب شوند، محدودیت داشته باشند، مانند مورد اتر.

از سوی دیگر، استیبل کوین‌ها تمایل دارند حداکثر عرضه را همیشه ثابت نگه دارند تا از شوک عرضه که می‌تواند قیمت را تحت تأثیر قرار دهد و آن را نوسان کند، جلوگیری کند. ثبات آنها توسط دارایی‌های ذخیره وثیقه یا الگوریتم‌های ایجاد شده برای کنترل عرضه از طریق فرآیند سوزاندن تضمین می‌شود.

سکه‌های دارای پشتوانه الگوریتمی برای حفظ قیمت ثابت طراحی شده‌اند، اما دارای معایبی هستند، زیرا در برابر ریسک‌های بی‌پیوندی آسیب‌پذیر هستند. همچنین، استیبل کوین‌های غیرالگوریتمی مانند تتر ممکن است مانند ژوئن 2022 در معرض خطر بی‌پیوندی قرار گیرند، که نشان می‌دهد حتی سکه‌هایی که باید اطمینان بیشتری ارائه کنند ممکن است در معرض خطر باشند.

دو معیار دیگر – عرضه در گردش و کل – نیز بر قیمت یک توکن تأثیر می‌گذارند، اما به میزان کمتری از حداکثر عرضه. وقتی یک ارز دیجیتال به حداکثر عرضه برسد، دیگر هیچ سکه جدیدی نمی‌توان ایجاد کرد. هنگامی که این اتفاق می افتد، دو نتیجه اصلی ایجاد می‌شود:

ارز دیجیتال کمیاب‌تر می‌شود و در نتیجه، اگر تقاضا از عرضه بیشتر شود، ممکن است قیمت آن افزایش یابد. ماینرها برای دریافت پاداش برای مشارکت خود باید به کارمزد متکی باشند. در مورد بیت کوین، کل عرضه از طریق فرآیندی به نام نصف شدن به نصف Halving می‌رسد، بنابراین محاسبه می‌شود که در سال 2140 به حداکثر عرضه 21 میلیون سکه خواهد رسید. اگرچه انتشار بیت کوین در طول زمان از طریق استخراج افزایش می‌یابد و بنابراین، پاداش‌های تورمی و بلاک هر چهار سال به نصف کاهش می‌یابد و آن را تبدیل به یک ارز دیجیتال کاهش‌دهنده تورم می‌کند.

عرضه کل چیست؟

کل عرضه یک توکن با افزودن عرضه در گردش به تعداد سکه هایی که استخراج شده اند اما هنوز در بازار توزیع نشده اند محاسبه می شود. به عنوان مثال، در مورد سکه هایی که برای شرط بندی پاداش ها رزرو شده اند، آنها قبلا ضرب شده اند. با این حال، آنها در پروتکل پروژه قفل شده اند و تنها زمانی توزیع می شوند که سهامدار شرایط خاصی را برآورده کند.

مثال دیگر زمانی رخ می‌دهد که یک پروژه ارز دیجیتال جدید راه‌اندازی می‌شود و تعداد توکن‌های صادر شده با توکن‌های توزیع‌شده برابری نمی‌کند. این نوع اقدامات معمولاً برای دنبال کردن تقاضا و عدم عرضه بیش از حد یک ارز دیجیتال انجام می شود که در نتیجه می تواند بر قیمت تأثیر منفی بگذارد.

همچنین می‌تواند در مورد توکن‌هایی باشد که توسعه‌دهندگان در راه‌اندازی بلاک‌چین ایجاد کرده‌اند تا از آنها به‌عنوان بودجه توسعه استفاده شود، اما هنوز منتشر نشده‌اند. علاوه بر این، سکه‌ها یا توکن‌های سوخته در کل عرضه محاسبه نمی‌شوند، زیرا آنها توکن‌هایی هستند که ارسال می‌شوند و به‌طور دائم در یک آدرس سوخته قفل می‌شوند که هیچ‌کس هرگز نمی‌تواند به آن دسترسی داشته باشد و بنابراین برای همیشه حذف می‌شوند.

بسته به قوانین پروتکل رمزنگاری، امکان افزایش عرضه کل توکن وجود دارد. به عنوان مثال، با بیت کوین، تا زمانی که حداکثر اجماع برای تغییر پروتکل وجود نداشته باشد، عرضه کل 21 میلیون سکه آن هرگز نمی تواند تغییر کند. با توکن های دیگر، توسعه دهندگان به طور بالقوه می توانند با برنامه ریزی از قبل متغیری در قرارداد هوشمند، قانون تامین پروتکل را تغییر دهند.

عرضه کل در مقابل عرضه حداکثر و در گردش

گردش و حداکثر عرضه در استفاده خود به یک اندازه مهم هستند و درک مفهوم آنها در مقابل عرضه کل می تواند به ارزیابی تأثیر آنها بر قیمت ارز دیجیتال کمک کند. اینکه چگونه یک قیمت ممکن است در آینده تغییر کند، یک ارزیابی حیاتی برای سرمایه‌گذاری است که می‌تواند استراتژی متفاوتی را بسته به نحوه عملکرد هر معیار در برابر عرضه کل برنامه‌ریزی کند. عرضه کل و در گردش می تواند در طول زمان تغییر کند، بنابراین ضروری است که از آخرین پیشرفت های یک پروژه به روز باشید. خلاصه ای از تفاوت های بین عرضه کل، حداکثر و عرضه در گردش را می توان در جدول زیر مشاهده کرد:

عرضه کل در مقابل حداکثر عرضه در مقابل عرضه در گردش سکه‌ها یا توکن‌های ارزهای دیجیتال را می‌توان به راحتی با سهام عمومی در بازار سهام مقایسه کرد، زیرا قیمت آنها منعکس کننده شرایط عرضه و تقاضا است. هر چه تعداد سکه‌ها بیشتر باشد، نیاز به افزایش تقاضا برای افزایش قیمت وجود دارد.

عرضه کم به این معنی است که توکن (سهم) کمیاب است و اگر تقاضای بالایی داشته باشد، احتمالاً قیمت آن افزایش خواهد یافت. از سوی دیگر، اگر تقاضا برای یک ارز دیجیتال کم باشد اما عرضه زیادی داشته باشد، ممکن است قیمت آن کاهش یابد.