اصطلاح ورشکستگی یا Bankruptcy چیست؟

ورشکستگی یک روند قانونی است که زمانی شروع می‌شود که شخص یا شرکتی قادر به بازپرداخت بدهی‌ها یا تعهدات معوقه نباشد. فرآیند ورشکستگی با دادخواستی که بدهکار که بیشتر متداول است یا از طرف طلبکاران که کمتر رایج است، ارائه می‌شود. تمام دارایی‌های بدهکار اندازه‌گیری و ارزیابی می‌شود و دارایی‌ها ممکن است برای بازپرداخت بخشی از بدهی معوق استفاده شود.

درک ورشکستگی

ورشکستگی به یک فرد یا کسب و کار فرصتی برای شروع تازه با بخشش بدهی‌هایی که به سادگی قابل پرداخت نیستند، می‌دهد و در عین حال به طلبکاران این فرصت را می‌دهد تا براساس دارایی‌های فرد یا کسب و کار موجود برای انحلال، مقداری بازپرداخت دریافت کنند.

در تئوری، توانایی تشکیل پرونده برای ورشکستگی با دادن فرصتی دوباره به مردم و شرکت‌ها برای دسترسی به اعتبار و ارائه بخشی از بازپرداخت بدهی به طلبکاران، به نفع کل اقتصاد است. پس از اتمام موفقیت آمیز مراحل ورشکستگی، بدهکار از تعهدات بدهی که قبل از تشکیل پرونده برای ورشکستگی متحمل شده بود خلاص می‌شود.

تمام پرونده‌های ورشکستگی در ایالات متحده از طریق دادگاه‌های فدرال رسیدگی می‌شود. هر تصمیمی در مورد پرونده‌های ورشکستگی فدرال توسط یک قاضی ورشکستگی گرفته می‌شود، از جمله اینکه آیا بدهکار واجد شرایط پرونده است و اینکه آیا باید از بدهی‌های خود پرداخته شود یا خیر.

رسیدگی به پرونده‌های ورشکستگی اغلب توسط یک امین انجام می‌شود، افسری که توسط برنامه امین وزارت دادگستری ایالات متحده منصوب می‌شود تا به نمایندگی از دارایی بدهکار در روند رسیدگی اقدام کند. معمولاً تماس مستقیم بسیار کمی بین بدهکار و قاضی وجود دارد، مگر اینکه اعتراضی از طرف طلبکار در پرونده وجود داشته باشد.

انواع پرونده‌های ورشکستگی چیست؟

پرونده‌های ورشکستگی در ایالات متحده تحت یکی از چندین فصل قانون ورشکستگی، از جمله فصل 7، که شامل انحلال دارایی‌ها می‌شود، قرار می‌گیرد. فصل 11 که به سازماندهی مجدد شرکت یا فردی می‌پردازد و فصل 13، که بازپرداخت بدهی را با میثاق‌های بدهی کاهش یافته یا برنامه‌های پرداخت خاص ترتیب می‌دهد.

فصل 7 ورشکستگی

افراد و در برخی موارد مشاغل، با دارایی کم یا بدون دارایی – معمولاً برای فصل 7 ورشکستگی ثبت می‌کنند. این به آنها اجازه می‌دهد تا بدهی‌های بدون وثیقه خود مانند موجودی کارت اعتباری و صورت حساب‌های پزشکی را از بین ببرند. آنهایی که دارایی‌های غیرمعاف هستند، مانند میراث خانوادگی (مجموعه‌هایی با ارزش‌گذاری بالا، مانند مجموعه‌های سکه یا تمبر).

خانه‌های دوم و پول نقد، سهام یا اوراق قرضه باید دارایی را نقد کنند تا بخشی یا تمام بدهی‌های بدون وثیقه خود را بازپرداخت کنند. فردی که فصل 7 ورشکستگی را ارائه می‌دهد، اساساً دارایی‌های خود را برای تسویه بدهی خود می‌فروشد. افرادی که هیچ دارایی با ارزشی ندارند و فقط دارایی معاف هستند – مانند کالاهای خانگی، لباس، ابزار برای تجارت خود، و وسیله نقلیه شخصی که ارزشی تا ارزش مشخصی دارد – ممکن است در نهایت هیچ بخشی از بدهی بدون وثیقه خود را بازپرداخت نکنند.

فصل 11 ورشکستگی

کسب‌وکارها اغلب برای فصل 11 ورشکستگی تشکیل می‌دهند که هدف آن سازماندهی مجدد، ماندن در تجارت و یک بار دیگر سودآور شدن است. تشکیل پرونده ورشکستگی فصل 11 به شرکت اجازه می‌دهد تا برنامه‌هایی برای سودآوری، کاهش هزینه‌ها و یافتن راه‌های جدید برای افزایش درآمد ایجاد کند.

سهامداران ممتاز آنها، در صورت وجود، ممکن است همچنان مبالغی را دریافت کنند، اگرچه سهامداران عادی این کار را نخواهند کرد. به عنوان مثال، یک کسب و کار خانه‌داری که ورشکستگی فصل 11 را ثبت می‌کند ممکن است نرخ‌های خود را اندکی افزایش دهد و خدمات بیشتری را برای سودآوری ارائه دهد.

فصل 11 ورشکستگی به کسب و کار اجازه می دهد تا در حین کار بر روی طرح بازپرداخت بدهی تحت نظارت دادگاه بدون وقفه به انجام فعالیت‌های تجاری خود ادامه دهد. در موارد نادر، افراد می‌توانند برای فصل 11 ورشکستگی نیز ثبت نام کنند.

فصل 13 ورشکستگی

افرادی که پول زیادی برای واجد شرایط شدن برای ورشکستگی فصل 7 به دست می‌آورند، ممکن است تحت فصل 13، که به عنوان طرح حقوق بگیر نیز شناخته می‌شود، ثبت نام کنند. این به افراد – و همچنین مشاغل با درآمد ثابت – اجازه می‌دهد تا برنامه‌های بازپرداخت بدهی قابل اجرا ایجاد کنند. برنامه‌های بازپرداخت معمولاً به صورت اقساط در طول یک دوره سه تا پنج ساله است. در ازای بازپرداخت بستانکاران، دادگاه‌ها به این بدهکاران اجازه می‌دهند تا تمام دارایی خود را حفظ کنند، از جمله اموال غیرمعمول.

رهایی از ورشکستگی

هنگامی که بدهکار حکم تخلیه دریافت می‌کند، دیگر از نظر قانونی ملزم به پرداخت بدهی‌های مشخص شده در حکم نیست. علاوه بر این، هر طلبکار ذکر شده در حکم ترخیص به طور قانونی نمی‌تواند هر نوع فعالیت جمع‌آوری (مانند برقراری تماس تلفنی یا ارسال نامه) را علیه بدهکار پس از اجرایی شدن حکم ترخیص انجام دهد.

با این حال، همه بدهی‌ها واجد شرایط پرداخت نیستند. برخی از این موارد عبارتند از مطالبات مالیاتی، هر چیزی که توسط بدهکار فهرست نشده است، پرداخت‌های نفقه یا نفقه فرزند، بدهی‌های آسیب‌های شخصی، و بدهی به دولت. بعلاوه، هر طلبکار وثیقه‌ای همچنان می‌تواند نسبت به اموالی که متعلق به بدهکار است، ضمانت را اجرا کند، مشروط بر اینکه وثیقه همچنان معتبر باشد.

بدهکاران لزوماً حق تخلیه ندارند. هنگامی که دادخواست ورشکستگی در دادگاه ارائه شده است، طلبکاران اخطاریه دریافت می‌کنند و در صورت تمایل می‌توانند اعتراض کنند. اگر این کار را انجام دهند، باید قبل از مهلت مقرر در دادگاه شکایت کنند. این منجر به تشکیل پرونده خصم برای بازپس گیری پول بدهکار یا اجرای حق حبس می‌شود.

معافیت از فصل 7 معمولاً حدود چهار ماه پس از ثبت درخواست بدهکار برای ورشکستگی اعطا می‌شود. برای هر نوع دیگری از ورشکستگی، تخلیه ممکن است زمانی رخ دهد که عملی شود.

مزایا و معایب ورشکستگی

بسته به نوع دادخواست ورشکستگی که ارائه می‌کنید، اعلام ورشکستگی می‌تواند به رفع تعهد قانونی شما برای پرداخت بدهی‌ها و نجات خانه، کسب و کار یا توانایی مالی شما کمک کند. اما همچنین می‌تواند رتبه اعتباری شما را کاهش دهد و گرفتن وام، وام مسکن، کارت اعتباری، خرید خانه یا کسب و کار یا اجاره آپارتمان را دشوارتر می‌کند.

اگر می‌خواهید تصمیم بگیرید که آیا باید برای ورشکستگی اقدام کنید یا خیر، احتمالاً اعتبار شما از قبل آسیب دیده است. اما شایان ذکر است که بایگانی فصل 7 به مدت 10 سال در گزارش اعتباری شما باقی می‌ماند، در حالی که فصل 13 به مدت هفت سال در آنجا باقی می‌ماند. هر طلبکار یا وام دهنده‌ای که برای بدهی جدید به آنها درخواست می‌دهید (مانند وام خودرو، کارت اعتباری، خط اعتباری یا وام مسکن) تخلیه را در گزارش شما می‌بینند، که می‌تواند از دریافت هر گونه اعتبار جلوگیری کند.

جایگزین‌های ورشکستگی

گاهی اوقات، افراد یا شرکت‌ها ممکن است بخواهند از ورشکستگی جلوگیری کنند، و چندین جایگزین وجود دارد که ممکن است بتواند تعهدات بدهی شما را کاهش دهد. مذاکره با طلبکاران خود بدون دخالت دادگاه گاهی اوقات می‌تواند به نفع هر دو طرف باشد. ممکن است بستانکار به جای ریسک دریافت چیزی، با یک برنامه بازپرداخت موافقت کند که بدهی شما را کاهش دهد یا پرداخت‌های شما را در مدت زمان طولانی‌تری پخش کند. اگر نمی‌توانید پرداخت‌های وام مسکن خود را انجام دهید، بهتر است با سرویس دهنده وام خود تماس بگیرید تا دریابید که چه گزینه هایی ممکن است در اختیار داشته باشید، مگر اینکه درخواست ورشکستگی بدهید.

اینها می‌تواند شامل بردباری باشد، که به شما امکان می‌دهد پرداخت را برای مدت زمان مشخصی متوقف کنید، یا یک برنامه بازپرداخت طراحی شده برای افزایش پرداخت‌های ماهانه کوچکتر در یک دوره طولانی‌تر. گزینه دیگر ممکن است اصلاح وام باشد، که شرایط وام شما (مانند کاهش نرخ بهره) را به صورت دائمی تغییر می‌دهد و بازپرداخت آن را آسان‌تر می‌کند. با این حال، مراقب پیشنهادات ناخواسته شرکت‌هایی باشید که ادعا می‌کنند می‌توانند خانه شما را از توقیف دور نگه دارند. آنها ممکن است چیزی بیش از هنرمندان کلاهبردار نباشند.

اگر پول مالیات به IRS بدهکار هستید، ممکن است واجد شرایط یک پیشنهاد مصالحه باشید که به شما امکان می‌دهد با مبلغی کمتر از بدهی خود با آژانس تسویه حساب کنید. در برخی موارد، IRS همچنین برای مالیات دهندگانی که نمی‌توانند تعهدات مالیاتی خود را یکجا پرداخت کنند، برنامه‌های پرداخت ماهانه ارائه می‌دهد.

پیامدهای منفی اعلام ورشکستگی چیست؟

در حالی که مزیت اصلی ورشکستگی حذف برخی از بدهی‌ها است، عواقب منفی آن کاملاً مخرب است. بارزترین آن تأثیر شدید و منفی فوری بر امتیاز اعتباری فرد است و ورشکستگی به مدت 7 تا 10 سال در گزارش اعتباری شما باقی خواهد ماند. این بدان معناست که قرض گرفتن پول برای چیزهایی مانند یک تجارت یا خانه ممکن است دشوار، پرهزینه‌تر یا حتی غیرممکن باشد. همچنین ننگ اجتماعی ورشکستگی وجود دارد، جایی که مردم ممکن است آن را با فقدان شخصیت یا غیرقابل اعتماد بودن یکی بدانند.

آیا ورشکستگی انتخاب خوبی است؟

برای برخی از افراد یا مشاغل، متأسفانه ورشکستگی انتخاب درستی است. اگر بدهی‌ها برای مدیریت خیلی بزرگ می‌شوند، جایگزین می‌تواند انحلال تمام دارایی‌های شما و قضاوت‌های قانونی برای عدم پرداخت یا نقض قرارداد باشد. ورشکستگی در حالی که به اعتبار و شهرت شما آسیب می‌رساند، یک کانال قانونی برای اجتناب از بدترین سناریویی است که در بالا توضیح داده شد.