حفظ ارزش دارایی با اتریوم به عنوان یک دارایی کاهش تورم

اگرچه ارزهای رمزنگاری شده اغلب به عنوان فرصت‌های سرمایه گذاری تبلیغ می‌شوند، اما هدف اصلی آنها در ابتدا این بود که به عنوان یک شکل جایگزین ارز عمل کنند. با در نظر گرفتن این روایت، قوانین عرضه و تقاضا در مورد ارزهای دیجیتال و ارزهای فیات اعمال می‌شود.

یک دانشجوی اقتصاد در مقطع کارشناسی ممکن است بگوید که اصول اولیه پول، اقتصاد و نیروهای بازار متعادل کردن عرضه و تقاضا است. چه مقدار از یک دارایی در گردش است در مقابل تقاضا – چه تعداد از مردم آن دارایی خاص را می‌خواهند – به تصمیم گیری در مورد قیمت آن کمک می‌کند. این معادله بین عرضه و تقاضا زیربنای اصول همه اقتصادها است و همچنین در مورد ارزهای دیجیتال نیز صدق می‌کند.

کریپتوکارنسی نزولی ارزی است که در آن ارزش کریپتو به دلیل کاهش یا رکود عرضه افزایش می‌یابد. این تضمین می‌کند که ارزش بازار سکه برای افراد بیشتری برای سرمایه گذاری جذاب است و می‌تواند به عنوان ذخیره ارزش استفاده شود. در حالی که ارزهای دیجیتال با کاهش تورم جذاب‌تر به نظر می‌رسند، اما همه آنها به این شکل طراحی نشده‌اند.

بسیاری از ارزهای رمزپایه شناخته شده تورم زا نیستند. علاوه بر این، اغلب محدودیتی برای عرضه آنها وجود ندارد. برخی از آنها کاهش دهنده تورم هستند زیرا تورم به دلیل توکنومیک بودن به مرور زمان به تدریج کاهش می یابد. به عنوان مثال، بیت کوین (BTC)، تا زمانی که تمام 21 میلیون سکه استخراج نشود، کاهش قیمت نخواهد داشت. اتر (ETH) تا زمانی که “ادغام” در سپتامبر 2022 اتفاق افتاد، کاهش قیمت نداشت.

عملکرد اتریوم در برابر سایر توکن‌های کاهش تورم چگونه است؟

توسعه دهندگان توکن ها در طول طراحی مدل اقتصادی پشت توکن، مکانیسم های کاهش تورم ایجاد می کنند. مدل اقتصادی – توکنومیکس – می تواند برای چگونگی افزودن و جمع آوری ارزش سهامداران در اکوسیستم Web3 اساسی باشد.

پویایی عرضه و تقاضای یک توکن در سطح توسعه تصمیم گیری می شود. ویژگی‌های کاهش‌دهنده مانند مکانیسم‌های سوختگی زمانی که مدل اقتصادی زیربنای توکن در حال توسعه است، تصمیم‌گیری می‌شود. این می تواند یک فرآیند لحظه به لحظه مانند بیت کوین یا یک مکانیسم در حال تکامل مانند اتریوم باشد.

هنگام ایجاد بیت کوین، ساتوشی ناکاموتو اطمینان حاصل کرد که تنها یک عرضه محدود 21 میلیونی وجود خواهد داشت. پس از استخراج 21 میلیون بیت کوین، هیچ بیت کوین جدیدی نمی توان ایجاد کرد. این عرضه محدود به این روایت کمک کرده است که بیت کوین در مقایسه با ارزهای فیات که عرضه را به دلیل سیاست های پولی بانک مرکزی افزایش می دهند، یک ذخیره واقعی ارزش است.

در مقابل، اتریوم در ابتدای راه اندازی خود دارای یک عرضه تورمی بود. عرضه اتر با نرخ سالانه 4.5 درصد افزایش یافت. با این حال، پس از ادغام اتریوم که شاهد انتقال آن از اثبات کار به اثبات سهام بود، اکنون به دلیل نرخ سوختن آن، دارایی غیرتورمی است. تعداد اتر سوزانده شده در حفظ فعالیت شبکه بیشتر از مقدار اتر ورودی به گردش است.

اجرای پروتکل EIP-1559 ماهیت اقتصادی توکن اتریوم را با ترکیب بخشی از هزینه های گاز در هر تراکنش تغییر داده است. در نتیجه، برخی از کارشناسان استدلال می‌کنند که اتریوم نسبت به بیت‌کوین کاهش‌دهنده‌تر شده است.

از آنجایی که توکن‌های کاهش‌دهنده ارزش ذخیره‌سازی بهتری در نظر گرفته می‌شوند، توکن‌های جدید ایجاد شده برای سطوح پروتکل و برنامه ممکن است به‌گونه‌ای طراحی شوند که تورم‌زدایی داشته باشند.

آیا گذار اتریوم به یک توکن کاهش تورم آن را به دارایی مطلوب‌تری تبدیل کرده است؟

سرمایه گذاری در ارزهای رمزنگاری شده با کاهش تورم می‌تواند رشد و بازدهی را برای سرمایه گذاران به همراه داشته باشد. اما تورم زدایی به تنهایی ممکن است معیاری برای شناسایی به عنوان سرمایه گذاری بهتر نباشد. با توجه به سقف عرضه، توکن‌های کاهش‌دهنده تورم معمولاً توسط دارندگان و سرمایه‌گذاران ارزشمندتر تلقی می‌شوند. این همچنین با افزایش توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) نشان داده شد، جایی که نادر بودن NFTها اغلب قیمت‌ها را تعیین می‌کردند. عرضه محدود باعث افزایش قیمت‌ها در سرویس نام اتریوم (ENS) نیز شد، جایی که برخی از نام‌های سه رقمی ENS حتی بیش از 100 ETH فروخته شدند.

اتریوم ممکن است لزوماً پس از کاهش تورم به عنوان دارایی بهتر طبقه بندی نشود. اتریوم دارای یک اکوسیستم غنی است که تراکنش ها را در زنجیره هدایت می کند و هر چه اتر بیشتر در این فرآیند سوزانده شود، باعث کاهش تورم می شود. یک بلاک چین اتریوم استفاده نشده نمی تواند به این موفقیت اقتصادی دست یابد.

برای اینکه اتریوم به عنوان یک سرمایه‌گذاری رونق بگیرد، اصول زنجیره زیرین باید قوی باقی بماند. یک زنجیره با پایه‌های قوی معمولاً دارای یک اکوسیستم توسعه دهنده برای ایجاد برنامه های کاربردی بسیاری است که کاربران به طور گسترده‌ای از آنها استفاده می کنند. با هجوم کاربران به این برنامه ها، توسعه دهندگان تشویق می‌شوند که به نوآوری خود ادامه دهند.

اثر شبکه حاصله باعث کاهش تورم اتریوم می‌شود و آن را به یک دارایی سرمایه گذاری جذاب‌تر تبدیل می‌کند.

چه کسی تورم را در اکوسیستم اتریوم کنترل می‌کند؟

سازمان‌های نظارتی متمرکز معمولاً تورم قیمت دارایی‌ها را در بازارهای سرمایه سنتی کنترل می‌کنند. آیا در وب 3 هم همینطور است؟ چه کسی بازی جوانمردانه را تضمین می کند؟ در ایالات متحده، فدرال رزرو (فدرال رزرو) با اجرای ابزارهایی مانند تغییر نرخ بهره، برنامه های خرید اوراق قرضه و چاپ پول، مسئولیت حفظ تورم در سطوح معقول را برعهده می‌گیرد. این تعهد معمولاً در اکثر کشورهای دیگر مشابه است. در Web3، تورم توسط سیاست پولی پروتکل کنترل می‌شود که توسط جامعه از طریق حکمرانی غیر متمرکز تعیین می شود.

مکانیسم‌های کاهش‌دهنده کاهش قیمت در حین ایجاد اکوسیستم در توکنومیک در هم تنیده شده‌اند. در جایی که توکن‌ها دارای عرضه نامحدود هستند، با بالغ شدن اکوسیستم توکن، فرصت‌های بیشتری برای سوزاندن وجود خواهد داشت. بنابراین، سازمانی که توکن را مدیریت می کند باید به طور فعال این فرصت‌ها را شناسایی کرده و آنها را در توکنومیکس تعبیه کند تا عرضه را کاهش دهد.

ادغام اتریوم نمونه خوبی از نحوه تغییر عرضه و تقاضای اتریوم به منظور کاهش تورم است. چنین تغییرات مهم توکنومیک معمولاً توسط یک سازمان مستقل غیرمتمرکز (DAO) که بر توکن و پلتفرم پشت آن حاکم است، پیشنهاد، تأیید و اجرا می‌شود.

سپس این تغییرات توکنومیک به عنوان قوانین اکوسیستم در قراردادهای هوشمند گنجانده می شود. قراردادهای هوشمند قوانین جدید کسب و کار و مدل اقتصادی اکوسیستم را هدایت می کنند. در نتیجه، DAOها می‌توانند نقش مهمی در تضمین حاکمیت کارآمد و مؤثر توکن‌ها داشته باشند.

از آنجایی که تمرکززدایی یکی از اصول دنیای بلاکچین است، یک سیستم اقتصادی که توسط تیم‌های موسس، سرمایه‌گذاران، سرمایه‌گذاران خطرپذیر و نهنگ‌ها کنترل نمی‌شود، برای ارائه توکنومیک پایدار بر اساس مدل‌های کسب‌وکار مناسب بسیار مهم است.